Mason

Mason begon niet als voornaam maar als beroep. In het Engels is een mason iemand die met steen werkt: een steenhouwer of metselaar. Wie dat vak uitoefende, kreeg het woord al snel als achternaam mee, en pas veel later gingen ouders de achternaam als voornaam voor hun zoon gebruiken. Wiktionary beschrijft precies die route: eerst een beroepsachternaam, daarna een jongensnaam.

Het woord zelf kwam met de Normandiërs mee naar Engeland. Het Middelengelse masoun gaat terug op het Oudfranse maçon, dat je in het Frans nog altijd gebruikt voor een metselaar. Over de diepere wortel zijn de bronnen het niet helemaal eens. Behind the Name noemt het woord van Frankische, dus Germaanse, oorsprong en verwant aan het Oudengelse macian, 'maken'. Wiktionary legt de nadruk op het Laatlatijnse macio, 'timmerman, metselaar', dat zelf weer uit een Germaanse taal ontleend zou zijn. Zeker is dat het steeds om bouwen en maken gaat.

Als voornaam is Mason vooral in de Verenigde Staten groot geworden. Volgens Behind the Name klom hij daar vanaf de jaren tachtig op en stond hij in 2011 zelfs op de tweede plek. Ook in Nederland is de naam goed aangeslagen: de Meertens Voornamenbank telde in 2022 al bijna 3.900 jongens die zo heten, en de SVB rekent Mason tegenwoordig tot de populaire jongensnamen. Een enkele ouder kiest de spelling Mayson.

Je spreekt Mason op z'n Engels uit, als MEE-sun, met de klemtoon op de eerste lettergreep en een vlakke tweede. Omdat hij kort en stoer klinkt, staat een wat klassiekere tweede naam er mooi naast, zoals Mason Pieter of Mason Willem. Zoek je namen voor broertjes en zusjes, dan passen Liam, Sam, Milan, Tess of Saar goed bij die frisse, internationale klank.