Saar

Saar is eigenlijk Sara met de staart eraf. Het Meertens Instituut noemt de naam als meisjesnaam een verkorting van Sara, en Behind the Name beschrijft hem net zo als een typisch Nederlandse korte vorm. De wortel ligt in het Hebreeuws. Sara is de vrouwelijke vorm van sjar, 'vorst', en betekent dus 'vorstin'. Behind the Name vertaalt het iets ruimer als 'dame, prinses, edelvrouw'. Dat is geen echte tegenspraak: het gaat in alle gevallen om een vrouw van hoge stand.

De naam heeft een verhaal uit Genesis achter zich. De vrouw van Abraham heette eerst Sarai, wat het Meertens uitlegt als 'vorstelijk'. Bij de belofte van een zoon kreeg ze de naam Sara. In onze streken duikt Sara al in de twaalfde eeuw op in het zuiden; in het noorden kwam de naam pas in de zeventiende eeuw, vooral onder protestanten in Zeeland. Het Meertens wijst er wel op dat een paar heel vroege voorbeelden ook van een Germaans woord voor 'wapenrusting' kunnen komen, zodat niet elke oude Sara met zekerheid Hebreeuws is.

Je zegt Saar met een lange aa, in één lettergreep, en de r aan het eind hoor je duidelijk. In het zuiden van Nederland is Saar soms ook een jongensnaam, als verkorting van Richard, maar dat is zeldzaam: vrijwel alle dragers zijn meisjes. Saar staat op de SVB-lijst van populaire meisjesnamen. Wie de langere vorm wil bewaren, kan Sara of Sarina in de papieren zetten en thuis Saar zeggen.

Omdat Saar zo kort en stevig is, past er een langere tweede naam mooi achter, zoals Saar Elisabeth, Saar Johanna of Saar Madelief. Voor een broertje of zusje werken namen met dezelfde eenvoud goed: Bram, Daan, Fien of Tess.