Maud

Maud lijkt een moderne, korte naam, maar hij is eeuwen oud. Hij begon als de Germaanse naam Mahthilt, opgebouwd uit maht, 'macht' of 'kracht', en hilt, 'strijd'. Daaruit groeide Mathilde. In het Oudfrans sleten die lange vormen af tot namen als Mahault en Maheud, en uiteindelijk bleef er alleen Maud over. De Meertens Voornamenbank volgt precies die weg terug, maar zet er zelf geen betekenis bij: de vertaling 'sterk in de strijd' komt van de oudere Mathilde, zoals Behind the Name uitlegt.

Via de Normandiërs kwam de naam in Engeland terecht, waar Maud in de late middeleeuwen veel voorkwam; de Meertens noemt een voorbeeld uit 1314. Daarna werd het stil rond de naam, tot het gedicht Maud van Tennyson uit 1855 hem weer onder de aandacht bracht. Engelstaligen schrijven soms Maude, en in het Frans kom je zowel Maud als Maude tegen naast Mathilde.

In het Nederlands klinkt Maud als 'mout', met de au van 'blauw' en een d die als t klinkt. In het Engels hoor je juist een lange, open o-klank, maar die uitspraak kom je hier zelden tegen. De naam staat in de lijsten van de SVB met populaire kindernamen.

Met één lettergreep vraagt Maud om een langere tweede naam: Maud Isabelle, Maud Elisabeth of Maud Juliette lopen mooi. Voor een zusje passen andere korte, stevige namen als Fleur, Roos, Floor of Saar, en voor een broertje Guus, Thijs of Noud. Ook op een geboorteposter staat zo'n kort woord sterk.