Floris

Wie Floris zegt, zegt eigenlijk Florentius. De Meertens Voornamenbank geeft bij Floris alleen een verwijzing naar die Latijnse naam, en ook Behind the Name en Wiktionary noemen Florentius als de bron. Florentius is op zijn beurt gevormd van florens, het tegenwoordig deelwoord van het werkwoord florere, 'bloeien'. Een kind met deze naam is dus letterlijk 'hij die bloeit'.

Florens had in het Latijn meer dan één laag. Het kon gaan om een plant die bloemen draagt, maar ook om iemand of iets dat het goed doet, dat welvarend of overvloedig is. Het Meertens Instituut vat de betekenis samen als 'bloeiend, bekoorlijk, in aanzien', een iets ruimere uitleg dan de puur plantaardige. Behind the Name geeft geen vertaling en noemt Florentius simpelweg de oorspronkelijke mannelijke vorm van Florence. Het verschil tussen de bronnen zit dus in de nadruk, niet in de kern.

Naar de Lage Landen kwam de naam volgens het Meertens Instituut via de adel, die hem uit Franstalige en Duitse gebieden overnam; later gaven ook gewone families hun zoons de naam. In de middeleeuwen was hij in Holland in allerlei vormen erg geliefd. Verwanten in andere talen zijn het Franse Florent, het Italiaanse Fiorenzo, het Spaanse Florencio en het Engelse Florence, dat daar juist een meisjesnaam werd. Een kortere Nederlandse variant is Floor.

Je spreekt het uit als FLOO-ris, met een lange o en de klemtoon vooraan. De naam staat in de SVB-lijst van populaire jongensnamen, dus helemaal uniek is hij niet, maar hij klinkt wel klassiek. Een stevige tweede naam als Willem of Sebastiaan maakt het geheel deftig; broertjes en zusjes als Olivier, Jasper of Fleur sluiten aan bij de zachte, ietwat ouderwetse sfeer. Op een geboorteposter met Floris valt de krullende F meteen op.