Thomas

Thomas begon niet als voornaam maar als bijnaam. In het Aramees, de taal die in de tijd van Jezus in Palestina werd gesproken, betekende het woord 'tweeling'. Een van de twaalf apostelen droeg die bijnaam, en de Griekse evangeliën schreven hem op als Thomas. Het evangelie van Johannes vertaalt de bijnaam er zelfs meteen bij: Didymus, het Griekse woord voor tweeling. Over die betekenis zijn Behind the Name en Wiktionary het eens, en via de Latijnse bijbel kwam de naam in vrijwel alle Europese talen terecht.

De apostel twijfelde volgens het verhaal aan de opstanding tot hij de wonden zelf had gezien, en daar komt onze uitdrukking 'een ongelovige Thomas' vandaan. Volgens de overlevering stierf hij als martelaar in India. Door zijn bekendheid werd Thomas overal in christelijk Europa gegeven, steeds in een eigen vorm: Tomás in Spanje en Portugal, Tommaso in Italië, Tomasz in Polen, Tuomas in Finland en Foma in Rusland. Engelse meisjesvormen zijn Thomasina en Tamsin.

Je spreekt Thomas in het Nederlands uit als TOO-mas, de h hoor je niet. Het is een vertrouwde naam: de Meertens Voornamenbank telde in 2022 bijna 43.000 mannen met Thomas als eerste voornaam, en bij meisjes komt hij als roepnaam vrijwel niet voor. Ook nu nog kiezen veel ouders hem, want de SVB rekent Thomas tot de populaire jongensnamen van 2025. Tom is de bekendste korte vorm, en het oud-Nederlandse Maas is er eigenlijk ook een.

Omdat Thomas twee lettergrepen heeft en op een s eindigt, klinkt een korte tweede naam vaak mooi: Thomas Jan, Thomas Daan of Thomas Wout. Voor een broertje passen namen als Lucas, Felix of Jules, voor een zusje bijvoorbeeld Anna, Fleur of Julia.