Teun

Teun is een echte volksvorm. In de doopboeken stond vroeger Antonius of Antonie, maar thuis en op het erf werd de naam ingekort tot iets wat makkelijk over het land te roepen was. Zo ontstonden Teunis en Teun, naast vormen als Toon en Antoon, die uit dezelfde bron komen. Behind the Name en Wiktionary leggen allebei die lijn naar Antonius, de naam die eeuwenlang in Nederland is gegeven.

Wat Antonius zelf betekent, weet eigenlijk niemand zeker. Het was de naam van een Romeins geslacht en gaat waarschijnlijk terug op het Etruskisch, een taal waar we maar weinig van begrijpen. In sommige naamboekjes lees je dat de naam 'bloem' betekent, maar dat berust op een vergissing: men koppelde Antonius later aan het Griekse anthos, bloem, en daardoor kreeg de Engelse vorm Anthony zelfs een h die er nooit in hoorde. Eerlijk gezegd is de betekenis dus onbekend, en dat mag je ook gewoon zo zeggen.

Je spreekt Teun uit met de eu van 'neus' en 'deur', in een enkele lettergreep. Soms zie je de spelling Theun, met een stomme h, en de oudere, langere vorm Teunis is een variant uit dezelfde stam. De Meertens Voornamenbank telde in 2022 ruim elfduizend mannen met Teun als eerste voornaam, en al voor 1880 kwam hij voor. Tegenwoordig is het weer een populaire babynaam: in de SVB-lijst van 2025 staat Teun tussen de jongensnamen die veel gekozen worden.

Omdat Teun zo kort en nuchter klinkt, geeft een tweede naam met wat meer lettergrepen een fijn ritme, zoals Teun Alexander, Teun Mattheus of Teun Willem. Wil je grootvader Antonius eren, dan kun je die als officiële naam vastleggen en Teun als roepnaam gebruiken. Voor broertjes en zusjes passen andere stevige Hollandse namen als Joep, Guus, Fien of Lotte.