Lina

Lina is een naam met twee verschillende achtergronden die toevallig hetzelfde klinken. In grote delen van Europa is Lina ontstaan als verkorting van langere meisjesnamen die op -lina eindigen, zoals Carolina, Paulina, Angelina of Evelina. Zo'n vleivorm werd na verloop van tijd een zelfstandige voornaam; in Duitsland gebeurde dat volgens het Duitse Wiktionary al in de negentiende eeuw.

Daarnaast bestaat Lina als Arabische en Turkse naam, geschreven als لينا. Behind the Name koppelt die aan de Arabische stam lāna, 'zacht zijn', en noemt ook līna, een soort palmboom, als mogelijke bron. Welke van de twee lijnen jouw Lina volgt, hangt dus af van de familie en de taal waarin je de naam kiest. In de Nederlandse Voornamenbank van het Meertens Instituut staat bovendien dat de naam hier niet alleen bij in Nederland geboren meisjes voorkomt, maar ook bij mensen die in Duitsland, Colombia, Irak en Afghanistan zijn geboren.

Lina is populair in Nederland en staat op de lijst van meest gegeven meisjesnamen van de SVB. Je spreekt hem uit als 'LIE-na', met een lange i en de klemtoon vooraan. Omdat de naam in het Nederlands, Duits, Frans en Arabisch bijna hetzelfde klinkt, werkt hij goed in gezinnen met meerdere talen.

Bij zo'n korte naam past een tweede naam met wat meer lengte, zoals Lina Johanna, Lina Margot of Lina Floor. Zoek je namen voor broertjes of zusjes, dan sluiten Mila, Nora en Noor qua klank mooi aan, net als Adam, Noah of Sem voor een jongen.