Liv

Liv lijkt zo'n moderne naam, maar hij is eeuwen oud. Hij komt uit het Oudnoors, de taal van het middeleeuwse Scandinavië. Daar bestond de vrouwennaam Hlíf, gevormd van het woord hlíf, dat 'schild' of 'bescherming' betekende. De Noorse encyclopedie Store norske leksikon en Behind the Name geven allebei die uitleg. Doordat de h aan het begin wegviel, bleef Liv over, en dat is in het Noors, Zweeds en Deens ook het gewone woord voor 'leven'. Die betekenis is er volgens beide bronnen al vroeg in meegegroeid, dus wie zegt dat Liv 'leven' betekent, heeft het niet helemaal mis, alleen is 'bescherming' de oudste laag.

In Noorwegen is Liv een klassieker: rond 1940 was hij daar op zijn hoogtepunt, en nog altijd dragen er ruim twintigduizend vrouwen de naam. In Engelstalige landen werkt Liv daarnaast als korte vorm van Olivia, wat een heel andere herkomst heeft. Varianten uit het Noorden zijn Live en Liva, en in IJsland leeft de oude vorm Hlíf nog.

In het Noors klinkt de i lang, als 'liev', met een zachte v aan het eind. Zo uitgesproken klinkt de naam bijna als het Nederlandse 'lief'. Liv staat op de SVB-lijst van populaire meisjesnamen in Nederland. Bij zo'n korte naam van één lettergreep past een langere tweede naam, zoals Liv Johanna, Liv Annelot of Liv Margriet. Voor broertjes en zusjes passen andere Scandinavisch getinte namen als Finn, Mats, Ida of Siv.