Jonas

De naam Jonas begint bij het Hebreeuwse woord yona, dat 'duif' betekent. Yona was de naam van een profeet uit het Oude Testament: hij kreeg de opdracht om in de stad Nineve te gaan preken, vluchtte in plaats daarvan per schip, werd tijdens een storm overboord gegooid en door een grote vis opgeslokt. Na drie dagen kwam hij er levend weer uit. In het Grieks werd Yona tot Ionas, met de -s die Griekse mannennamen vaak kregen, en via het Latijn kwam die vorm in het Middelnederlands terecht als Jonas.

Het Engels kent naast Jonas ook Jonah, dat dichter bij het Hebreeuws blijft. Verder zie je Joonas in Finland, Jónas op IJsland, Jonasz in Polen, Giona in Italië, Jonás in Spanje en Yunus in het Arabisch en Turks. Let op: het Litouwse Jonas is volgens Wiktionary een heel andere naam. Daar is het de vorm van Johannes, en ook in Zweden werd Jonas soms als korte vorm van Johannes gebruikt. Die twee verklaringen bestaan dus naast elkaar, afhankelijk van het land.

In Nederland zeg je JOO-nas, met de klemtoon op de eerste lettergreep en een korte a aan het eind. De naam is geen nieuwkomer: de Nederlandse Voornamenbank van het Meertens Instituut telde in 2022 al ruim 2800 mannen met Jonas als eerste voornaam, en hij staat ook in de lijst van populaire babynamen van de SVB. Volgens het Meertens kennen we de naam hier deels via dragers die in Duitsland zijn geboren, waar Jonas al lang geliefd is.

Jonas eindigt op een s, dus een tweede naam die met een klinker of zachte medeklinker begint loopt lekker: Jonas Elias, Jonas Willem of Jonas Lou. Zoek je een broertje of zusje erbij, denk dan aan Ruben, Noah of Mila: kort, rustig en ook een beetje bijbels. Op een geboortekaartje staat de grote J van Jonas extra mooi.