James

Wie James zegt, zegt eigenlijk Jacob, al hoor je dat er nauwelijks meer aan af. De reis begint bij het Hebreeuwse Ya'aqov, via het Griekse Iakobos naar het Latijnse Iacobus. In de volkstaal van het late Latijn verschoof die uitspraak naar Iacomus, en via het Oudfrans kwam de naam als James in het Middelengels terecht. In Engeland wordt hij al sinds de dertiende eeuw gegeven; vanaf de zeventiende eeuw, toen Schotland en Engeland onder één kroon kwamen, werd hij daar nog veel gewoner.

Over de betekenis zijn de bronnen het niet helemaal eens. De bekendste uitleg haakt aan bij het Bijbelverhaal over Jacob, die bij zijn geboorte de hiel van zijn tweelingbroer Esau vasthield: het Hebreeuwse woord voor hiel zit in de naam, vandaar 'hielvasthouder' of 'verdringer'. Behind the Name noemt daarnaast de theorie dat het een verkorting is van een langere naam, wat 'moge God beschermen' zou betekenen. Wiktionary houdt het bij de werkwoordsvorm die van 'hiel' is afgeleid.

Omdat het dezelfde naam is, heeft James een grote familie: Jacob en Jacobus bij ons, Jakob in het Duits, Jacques in het Frans, Giacomo in het Italiaans en Jaime in het Spaans. In Ierland werd het Seamus, in Schotland Hamish. In Nederland spreek je hem op zijn Engels uit, als DJEEMS, met één lange klinker. Volgens de Meertens Voornamenbank heetten in 2022 bijna zesduizend mannen zo als eerste naam, en hij staat tegenwoordig ook in de SVB-lijst van populaire jongensnamen.

James is één lettergreep, dus een tweede naam met wat meer lengte geeft balans: denk aan James Alexander, James Frederik of, terug naar de bron, James Jacobus. Als broertje of zusje passen namen met een vergelijkbaar heldere, internationale klank, zoals Noah, Olivia, Emma of Mees. Op een geboorteposter staat een korte naam als James mooi groot en strak.