Jens

Achter het korte Jens zit een van de oudste namen van Europa. Het begint bij het Hebreeuwse Jochanan, dat Behind the Name uitlegt als 'Jahweh is genadig'. Via het Griekse Ioannes en het Latijnse Iohannes kwam die naam overal in de christelijke wereld terecht, en elke taal sleep er zijn eigen vorm van. In Denemarken werd dat in de middeleeuwen Jens: volgens Wiktionary is de naam daar al sinds de veertiende eeuw opgetekend als volkse vorm van Johannes.

Uit Denemarken trok Jens naar Noorwegen en Zweden, en ook in Noord-Duitsland werd hij gewoon, waar Wiktionary hem zowel aan het Nederduits als aan het Deens toeschrijft. De Meertens Voornamenbank verwijst voor de verklaring simpelweg naar Johannes en noemt Jens een Deense vorm daarvan. Ook in Nederland is de naam deels via Duitsland binnengekomen: de Voornamenbank merkt op dat een deel van de dragers daar geboren is. Bekende verwanten zijn Jan, Johan en Hans, en in achternamen als Jensen zie je 'zoon van Jens' terug.

Inmiddels is Jens hier gewoon een Nederlandse jongensnaam. In 2022 droegen volgens de Meertens Voornamenbank 8747 mannen Jens als eerste voornaam, en in de SVB-lijst van 2025 hoort hij bij de populaire namen. Je spreekt hem uit met een j als in 'jas' en een korte e als in 'mens', dus eigenlijk rijmt Jens precies op dat woord.

Omdat Jens maar uit één lettergreep bestaat, staat een langere tweede naam er mooi naast: Jens Willem, Jens Alexander of Jens Matthijs. Kies je voor broers en zussen, dan sluiten Noordse namen als Lars, Mats of Sven goed aan, en ook nuchtere namen als Ties, Fenna of Nienke voelen vertrouwd naast Jens. Op een geboorteposter springt zo'n compacte naam van vier letters er stevig uit.