Lisa

Lisa begon als koosnaam. Wie Elisabeth heette, kreeg thuis vaak een kortere roepnaam, zoals Lisa, en op een gegeven moment werd die korte vorm zelf de naam op de geboorteakte. Volgens Wiktionary kwam het Noorse Lisa via het Nederduits binnen, als verkorting van Elisabet. Behind the Name zegt het kort: een verkleinvorm van Elizabeth die vaak los van de lange naam wordt gegeven.

De betekenis zit dus in Elisabeth, en die gaat terug op het Hebreeuwse Elisheva. Dat is opgebouwd uit 'el', God, en 'shava', een eed: 'mijn God is een eed'. In de Bijbel draagt de vrouw van Aäron die naam, en in het Nieuwe Testament Elisabeth, de moeder van Johannes de Doper. Via de Griekse vorm Elisabeth trok de naam door heel christelijk Europa, en elke taal maakte er haar eigen korte vormen van: Liesbeth en Lies bij ons, Lise en Elise in Frankrijk, Liza en Lizzie in het Engels.

In Nederland is Lisa een vertrouwde naam. De Meertens Voornamenbank telde in 2022 bijna 23.800 vrouwen met Lisa als eerste naam, en de naam staat nog altijd in de lijsten van populaire meisjesnamen die de SVB publiceert. De uitspraak verschilt een beetje per gezin: de woordenboeken geven zowel LIE-sa met een scherpe s als LIE-za met een zachte z, en beide hoor je hier. De klemtoon ligt altijd op de eerste lettergreep.

Omdat Lisa zelf kort en helder is, klinkt een langere tweede naam mooi: Lisa Catharina, Lisa Margaretha, of juist Lisa Elisabeth als knipoog naar de oorsprong. Als broertje of zusje passen klassieke namen met dezelfde eenvoud, zoals Anna, Eva, Julia of Daan. Een geboorteposter met Lisa in grote letters laat die vier letters goed tot hun recht komen.